Archiwum dla Grudzień 2011

Reorganizacja – Zgromadzenie Ogólne NZ

Zgromadzenie Ogólne NZ jest organem, w skład którego wchodzą przedstawiciele wszystkich państw członkowskich. Na jego forum państwa wspólnie podejmują decyzje związane z budżetem, co sprawia, że Zgromadzenie stanowi ważny organ w strukturze NZ.

Jednak w ostatniej dekadzie wiele państw członkowskich uważa, że rola i autorytet Zgromadzenia Ogólnego NZ maleje. Pogląd ten podziela również Sekretarz Generalny. Obecnie Zgromadzenie zajmuje się zbyt wieloma, często pokrywającymi się i nieistotnymi problemami. W rezultacie czas i energia potrzebne do wypracowania konsensusu w sprawach ważnych są marnowane na bezużyteczne debaty.

W tej sytuacji konieczne jest usprawnienie pracy Zgromadzenia i wprowadzenie większej przejrzystości ciał pełniących funkcje wspomagające wobec niego.

Dobrym początkiem, w opinii Sekretarza Generalnego jest wybór Prezydenta Zgromadzenia Ogólnego NZ, oraz przewodniczących komitetów na 3 miesiące przed rozpoczęciem kolejnej sesji. Umożliwia to lepsze rozplanowanie pracy Zgromadzenia i usprawni wprowadzanie dalszych reform.

Ponad to należy wyraźnie określić zakres kompetencji Zgromadzenia i Rady Społeczno-Gospodarczej. Problem dotyczy w szczególności funkcjonalnych komisji obu organów. Działania Zgromadzenia Ogólnego NZ i jego ciał pomocniczych powinny uzupełniać i wspomagać Radę Społeczno-Gospodarczą.

Reklamy

, ,

Dodaj komentarz

Reorganizacja – Rada Bezpieczeństwa

Reforma Rady Bezpieczeństwa związana jest ze zmianą składu członkowskiego oraz z metodami pracy. W celu ustalenia kierunku tych zmian i ich realizacji na początku lat 90-tych Zgromadzenie Ogólne NZ powołało Grupę Roboczą ds. reformy Rady [Open-ended Working Group].

Jak wskazuje raport Sekretarza Generalnego „Wzmocnienie Narodów Zjednoczonych: plan dalszych zmian” skład Rady powszechnie uważany jest za niereprezentatywny. Mocarstwami zasiadającymi w Radzie są państwa zwycięskiej koalicji: USA, Wielka Brytania, Francja, Związek Radziecki, a ponad to Chiny. Najważniejsze decyzje Rady wymagają zgody wszystkich stałych członków, co odzwierciedla przekonanie, że żadna decyzja dotycząca problemów światowych nie zostanie zrealizowana, jeśli nie poprą jej światowe mocarstwa. W latach dziewięćdziesiątych do czołówki mocarstw dołączyły Niemcy i Japonia, państwa, które mimo swego geopolitycznego położenia i potencjału, jako pokonane w II wojnie światowej nie weszły w skład Rady. Kolejnym problemem jest brak w stałym składzie Rady państwa pochodzącego z Afryki.

Z kolei w zakresie metod pracy Rada Bezpieczeństwa, w części za sprawą Grupy Roboczej, zmieniła niektóre procedury. Oferuje członkom NZ aktualnie w niej nie zasiadającym znacznie więcej możliwości uczestniczenia w jej pracach. Wzrosła liczba otwartych spotkań z udziałem przedstawicieli tych państw. Poprawiła się również procedura konsultacji z państwami udostępniającymi swoje siły dla operacji NZ. Dzięki temu Rada stała się bardziej przejrzystym organem.

Należy jednak dodać, że mimo tych usprawnień, wypracowanie zgody co do zmian w składzie Rady Bezpieczeństwa jest konieczne. Jak podkreśla Sekretarz Generalny NZ, żadna reforma Narodów Zjednoczonych nie będzie pełna bez reformy Rady Bezpieczeństwa.

, ,

Dodaj komentarz

Reorganizacja ONZ

Reorganizacja Narodów Zjednoczonych ma zapewnić lepszą koordynację działań i większą ich efektywność.

W tym celu 30 departamentów, funduszy i programów Narodów Zjednoczonych zostało zgrupowanych w cztery przedmiotowe działy:

Pokój i Bezpieczeństwo [peace and security]

Sprawy humanitarne [humanitarian affairs]

Rozwój [development ]

Sprawy Ekonomiczne i Społeczne [economic and social affairs]

Jednocześnie zostały ustanowione Komitety Wykonawcze [Executive Committees] koordynujące działalność każdego działu. Komitety są bezpośrednio powiązane z Sekretariatem poprzez tzw. Senior Management Group, która składa się z szefów departamentów, funduszy i programów. Ciało to ma zapewnić spójność działań NZ na najwyższych szczeblach.

W ramach reorganizacji administracji (streamline) utworzono jeden Departament Spraw Ekonomicznych i Społecznych [Department of Economic and Social Affairs]. Po drugie połączono grupy zajmujące się prewencją [UN Crime Prevention], wymiarem sprawiedliwości [Criminal Justice Division] i narkotykami [UN Drug Control Programme] w jedno Biuro ds. Narkotyków i Przestępczości [Office on Drugs and Crime]. Po trzecie Senior Management Group i Komitety Wykonawcze podjęły działania mające na celu scalenie ochrony praw człowieka z operacjami pokojowymi, rozwojem i innymi obszarami działań NZ.

Ponad to postulowana jest szersza współpraca pomiędzy NZ a Bankiem Światowym i Międzynarodowym Funduszem Walutowym. Toteż począwszy od 1998 roku Rada Ekonomiczno-Społeczna organizuje spotkania z przedstawicielami tych organizacji. Dzięki tym kontaktom doszło do zorganizowania konferencji w 2002 w Monterrey w Meksyku.

Wprowadzane zmiany obejmują również przedstawicielstwa agend, funduszy, programów NZ w poszczególnych krajach i regionach świata. Ze względu na wprowadzane oszczędności oraz uzyskanie synergii działań i spójnego wizerunku NZ zostały one zobligowane do działania w ramach jednego United Nations House. Jednolitą reprezentację NZ zapewnić ma także Stały Koordynator NZ, którego pozycję wzmocniono. Jego zadaniem jest koordynowanie działań wszystkich agend, programów i funduszy NZ.

, , ,

Dodaj komentarz

Reforma ONZ – Plan reform

W 1997 roku Sekretarz Generalny Kofi Annan (vel Anana Kofana) przedstawił program reform Narodów Zjednoczonych na lata 1997-2001. Następnie problemowi reform poświęcił kolejne raporty „MY, ludy: rola Narodów Zjednoczonych w XXI w.” oraz „Wzmocnienie Narodów Zjednoczonych: plan dalszych zmian”.

Zgodnie z tymi dokumentami reformy Narodów Zjednoczonych obejmują zmiany w zarządzaniu, w tym zarządzanie samymi reformami. Mają zapewnić większą spójność i lepszą koordynację działań departamentów, programów i funduszy NZ. Przewidują integrację systemu przekazywania informacji przy wykorzystaniu nowych technologii. Reformy oznaczają również rewizję dotychczasowych działań NZ i skupienie ich aktywności na określonych priorytetach. Z tego względu konieczna jest harmonizacja działań Kwatery Głównej NZ z oddziałami regionalnymi, rozwijanie współpracy z podmiotami pozarządowymi oraz wsparcie i zaangażowanie społeczeństwa.

Kolejnym problemem jest trudna sytuacja finansowa Narodów Zjednoczonych. W tym zakresie przewiduje się redukcję kosztów administracyjnych, zmniejszenie liczby personelu oraz nowe podejście do planowania budżetu i w dalszej kolejności efektywniejsze wykorzystanie dostępnych środków.

Ponad to zmiany są niezbędne w samej działalności Organizacji. Narody Zjednoczone nie są przygotowane do rozwiązywania problemów jakie niesie ze sobą współczesny świat. Zmiany powinny nastąpić w składzie i uprawnieniach Rady Bezpieczeństwa, w współdziałaniu państw NZ w ramach operacji pokojowych, w sprawie interwencji humanitarnych. Sekretarz Generalny postuluje stworzenie nowego wizerunku NZ jako organizacji „każdego człowieka”, co związane jest z ulepszeniem działań w zakresie praw człowieka, informacji publicznej oraz z reorganizacją sieci Ośrodków Informacji NZ.

Reformy podjęte w 1997 roku przez Sekretarza Generalnego różnią się od wcześniej podejmowanych działań głębokością i kompleksowością wdrażanych zmian. Mają za zadanie wzmocnić Organizację tak by lepiej mogła służyć państwom członkowskim i sprostać stawianym przed nią zadaniom.

Sekretarz Generalny Kofi Annan wielokrotnie podkreślał, że reformy Organizacji to pewien proces. Dlatego kolejne wprowadzane zmiany należy postrzegać jako część pewnej większej całości. Przedstawione w ostatnim raporcie „Wzmocnienie Narodów Zjednoczonych…” ogólne wytyczne reform, takie jak:

· skupienie całej aktywności na priorytetowych zadaniach

· alokacja zasobów zgodnie z tymi zadaniami

· Organizacja odpowiadająca na potrzeby państw członkowskich

· rozwijanie współpracy pomiędzy poszczególnymi członami NZ

· Organizacja i jej ludzie: inwestycja w doskonałość

określają jedynie pewien etap tego procesu.

, ,

Dodaj komentarz

Prawa człowieka a ONZ

Szczególnym obszarem zainteresowań NZ w ramach problematyki społeczno – gospodarczej są prawa człowieka. Na początku istnienia NZ przyjęły Powszechną Deklarację Praw Człowieka. Dokument ten wyznaczył kierunek rozwoju praw człowieka. Jednak i w tej materii, w okresie zimnej wojny, działalność prawotwórcza NZ napotykała trudności, ze względu na zróżnicowane stanowiska przeciwstawnych ideologicznie bloków.

Wobec masowych naruszeń praw człowieka w trakcie wojen domowych, jakie nastąpiły wraz z upadkiem żelaznej kurtyny, NZ zdecydowane były reagować (przypadek b. Jugosławii). Postawiło to jednak przed nimi sprawę interwencji humanitarnej, na którą część członków NZ nie chce się zgodzić. Postrzegają je jako narzędzie służące jednym państwom do realizacji swoich interesów poprzez wywieranie nacisku na sprawy wewnętrzne innych państw. Kolejnym problemem było zadośćuczynienie i ukaranie winnych masowych mordów. Zdecydowano, iż sądy powoływane ad hoc, w zależności od sytuacji, jak Międzynarodowy Trybunał Karny ds. Rwandy nie są wystarczającym rozwiązaniem. Stąd dążenie NZ do powołania Międzynarodowego Trybunału Karnego. Jego statut został przyjęty w 1998 roku, a sam Trybunał rozpoczął swoją działalność 1 lipca 2002 roku.

,

Dodaj komentarz

Rada Powiernicza

Tworząc międzynarodowy porządek powojenny państwa-założyciele NZ stworzyły Radę Powierniczą, której zadaniem był nadzór nad terytoriami kolonialnymi, do czasu ich usamodzielnienia się.

 

Jednak postępujący proces dekolonizacji, szczególnie przybierający na sile w latach 60-tych, doprowadził do powstania na terytoriach podlegających Radzie Powierniczej nowych państw. Stały się one później pełnoprawnymi członkami ONZ.

,

Dodaj komentarz

Sprawy społeczne i gospodarcze

W okresie zimnej wojny (1945-90), kiedy to NZ nie mogły spełniać swojej podstawowej funkcji związanej z bezpieczeństwem nastąpiło przesunięcie aktywności i środków na problemy społeczno-gospodarcze. Wynikało to również z faktu, iż twórcy NZ byli przekonani, iż u podłoża wszelkich konfliktów militarnych leżą problemy społeczne i gospodarcze. W związku z tym przed NZ postawiono cel „osiągnięcia międzynarodowej współpracy przy rozwiązywaniu zagadnień międzynarodowych o charakterze gospodarczym, społecznym, kulturalnym lub humanitarnym, jak również przy popieraniu i zachęcaniu do poszanowania praw człowieka i podstawowych swobód dla wszystkich bez różnicy rasy, płci, języka lub religii„. Doprowadziło to do rozwoju Rady Społeczno – Gospodarczej [ECOSOC] oraz instytucji powstałych w Bretton Woods, takich jak Bank Światowy, Międzynarodowy Fundusz Walutowy.

 

W latach 90-tych przybierający na sile proces globalizacji – czyli przekształceń strukturalnych związanych z tworzeniem gospodarki światowej i nowymi technologiami postawił NZ przed nowymi problemami. Globalizacja przebiegająca nierównomiernie i dotykająca w różnym stopniu różnych regionów i sfer życia przynosi coraz silniejsze napięcia na lini Północ (kraje bogate) – Południe (kraje biedne). Dlatego też NZ stawiają przed sobą zadanie ukierunkowania procesu globalizacji, tak by wszyscy mogli czerpać korzyści jakie stwarza. Zadanie to wymaga skoordynowanych działań wszystkich agend NZ, jak również państw i społeczeństw.

W tym celu potrzebna jest organizacja sprawnie zarządzana, o przejrzystej strukturze, a rozbudowana Rada Społeczno-Gospodarcza i liczne agendy, często dublujące swoje zadania nie spełniają tych wymogów. Ponad to NZ, ze względu na ograniczone środki, NZ muszą skupić się na jak najefektywniejszych programach działania.

 

, ,

Dodaj komentarz

%d blogerów lubi to: