Narody Zjednoczone a społeczeństwo

Narody Zjednoczone są międzyrządową organizacją, w której decyzje podejmowane są przez rządy państw członkowskich. Z drugiej strony Narody Zjednoczone funkcjonują w międzynarodowym środowisku, gdzie wpływy pozapaństwowych podmiotów, takich jak organizacje społeczne, grupy interesu, organizacje wolontariackie, fundacje, prywatne firmy, uniwersytety, jednostki, są coraz silniejsze. Dlatego by Organizacja mogła spełniać swoje funkcje niezbędna jest współpraca z tymi podmiotami, zapewnienie koordynacji ich działań w skali globalnej przy jednoczesnym upowszechnianiu idei i wartości NZ.

Toteż w ostatniej dekadzie Narody Zjednoczone podjęły współpracę z różnymi podmiotami pozarządowymi. Rozwijał się udział organizacji pozarządowych w międzyrządowym procesie podejmowania decyzji. Obecnie szereg rządów włącza przedstawicieli tych organizacji do swoich delegacji na sesje Zgromadzenia Ogólnego NZ. Pozarządowi przedstawiciele i eksperci coraz częściej biorą udział w spotkaniach przygotowawczych na konferencje.

Dzięki powiązaniom z grupami społecznymi ONZ mogły poszerzyć zakres swojej działalności. Przykładem jest kampania Jubileuszowa 2000, której efektem był plan złagodzenia obciążeń finansowych krajów biednych związanych z ich zadłużeniem. Organizacje społeczne były zaangażowane w upowszechnianie norm praw człowieka i ustanowienie Międzynarodowego Trybunału Karnego.

Innym przykładem jest inicjatywa Sekretarza Global Compact, angażująca przedsiębiorstwa z całego świata. Od 1990 roku zaobserwowano zmianę proporcji przepływów finansowych rządowych i sektora prywatnego z państw rozwiniętych do rozwijających się. W latach 1981-90 rządowe przepływy finansowe średnio stanowiły 60% ogółem, a prywatne 40%, ale już w latach 1991-95 inwestycje sektora prywatnego wzrosły do 80%, a rządowe spadły do 20% ogółem. W związku z tym, że rozwój kształtowany jest w głównej mierze przez sektor prywatny, Sekretarz Generalny podjął kroki by wielkość handlu i inwestycji sektora prywatnego przełożyła się na jakość działań firm. W programie Global Comapct, zaproponował by w biznesie rozwijane były zasady Narodów Zjednoczonych w obszarze praw człowieka, standardów pracy i ochrony środowiska. Przedsiębiorstwa korzystające z dobrodziejstw globalizacji powinny przyjąć na siebie większą odpowiedzialność. Program ten uruchomiono w 2000 roku, i od tamtego czasu liczba uczestniczących w nim firm wzrosła do 300.

Obecnie trudno sobie wyobrazić by NZ mogły osiągnąć to co dotychczas bez udziału społeczeństwa. Dlatego jednym z celów przedstawionych przez Sekretarza Generalnego jest rozwijanie partnerstwa z organizacjami społecznymi i biznesem.

Z drugiej strony intensywna współpraca oznacza również pojawienie się pewnych napięć i problemów. NZ nie są w stanie zapewnić uczestnictwa wszystkim chętnym organizacjom w konferencjach ONZ. Istnieje też nierównowaga w udziale organizacji z krajów rozwiniętych i rozwijających się. Postanowiono więc stworzyć grupę, która dokonałaby analizy charakteru relacji Narody Zjednoczone – społeczeństwo i sporządziła odpowiednie zalecenia.

Natomiast w zakresie kontaktów z biznesem zostanie utworzone Biuro Współpracy Partnerskiej [Partnership Office], do którego zostaną włączone Biuro Global Comapact [Global Comapact Office] oraz Fundusz Narodów Zjednoczonych ds. Międzynarodowej Współpracy Partnerskiej [United Nations Fund for International Partnerships].

Reklamy

,

Dodaj komentarz

Informacja publiczna a ONZ

Wszelkie działania ONZ potrzebują społecznego poparcia. W dużej mierze zależy ono od tego czy to co mają do powiedzenia NZ zostanie przekazane odbiorcom. Wszystkie debaty, rezolucje, decyzje i deklaracje, by dotrzeć do społeczeństw muszą zostać przełożone na zrozumiały dla każdego przekaz. Stąd niezbędny jest sprawny Departament Informacji Publicznej [Department of Public Information].

Działania podejmowane przez Departament są różnorakie: zajmuje się on kontaktami z mediami, sprawozdaniami dotyczącymi wiadomości radiowych, telewizyjnych, internetowych na temat działań NZ, sporządza materiały informacyjne, przygotowuje konferencje, wystawy, organizuje wycieczki, obsługuje biblioteki, itp. Jak dotąd działania Departamentu podlegały daleko posuniętej fragmentaryzacji, co było wynikiem zbyt wielu powierzanych mu zadań. Sekretarz Generalny Kofi Annan (vel Anana Kofana) zaproponował reformy kreujące zupełnie nowy model Departamentu Informacji Publicznej w Nowym Yorku USA, oraz ośrodków w terenie. Pociągnie on za sobą zmiany w systemie publikacji dokumentów samego Sekretariatu.

W przeciągu trzech lat Departament Informacji Publicznej, przy udziale Office of Internal Oversight Services sporządzi sprawozdanie ze wszystkich swoich działań z punktu widzenia osiągniętych rezultatów i poniesionych kosztów.

Propozycje Sekretarza Generalnego przewidują restrukturyzację Departamentu. Dział Komunikacji Strategicznej [Division of Strategic Commmunications] będzie planował, rozpowszechniał i oceniał informacje NZ według priorytetowych zagadnień. Dział Promocji [Outreach Division] zajmie się obsługą delegacji, kontaktami z organizacjami i działalnością skierowaną do szerokiej publiczności. Dział Wiadomości i Mediów [News and Media Division] zostanie wzmocniony poprzez włączenie do niego działu zajmującego się obsługą stron internetowych. Natomiast sekcja kartograficzna zostanie przeniesiona do Departamentu Operacji Pokojowych.

Po drugie zakładana jest reforma Centrów Informacji NZ [United Nations Information Centres]. 71 Centrów na świecie pochłania 35% budżetu Departamentu Informacji Publicznej. Są one słabo wyposażone i cierpią na niedobór personelu. Toteż restrukturyzacja polegać będzie na tworzeniu silnych, lepiej uposażonych regionalnych ośrodków informacji, działających na znacznie większym obszarze.

, ,

Dodaj komentarz

Prawa Człowieka a ONZ

Ochrona praw człowieka została zawarta w Karcie ONZ i jest kluczowa dla pokoju na świecie. Liczne konwencje związane z prawami człowieka powstałe w ramach NZ stanowią jedno z najważniejszych osiągnięć NZ zeszłego stulecia. Milenijna Deklaracja przewiduje kontynuację prac Organizacji w tym zakresie.

Aby w nowym milenium podejmowane przez Organizację działania były skuteczne, Sekretarz Generalny przewiduje wprowadzenie zamian w organizacji ochrony praw człowieka w systemie NZ.

Problematyka praw człowieka w systemie NZ przenika do innych obszarów działań NZ, np. eksperci od praw człowieka są przydzielani do operacji pokojowych. Mimo tego wiele jest jeszcze do zrobienia.

W celu wzmocnienia działań NZ w poszczególnych krajach i regionach świata Wysoki Komisarz ds. Praw Człowieka rozpoczął ściślejszą współpracę z Stałymi Koordynatorami NZ. Zobowiązany został również przez Sekretarza Generalnego do ściślejszej współpracy, w tym tworzenia wspólnych projektów z UN Development Group oraz Komitetem Wykonawczym ds. Humanitarnych [Executive Committee for Humanitarian Affairs].

Ponad to, Wysoki Komisarz NZ ds. Praw Człowieka ma zadanie do września 2003 roku opracować, wspólnie z ciałami traktatowymi ds. praw człowieka nowe, uproszczone procedury składania sprawozdań. Dokona również przeglądu procedur specjalnych, a wyniki badania wraz z zaleceniami jak polepszyć ich efektywność przedstawi Sekretarzowi Generalnemu.

, ,

Dodaj komentarz

Reforma operacji pokojowych

W praktyce operacje pokojowe stały się najczęściej wykorzystywanym narzędziem uśmierzania konfliktów. Jednocześnie coraz większe zapotrzebowanie na nie wymaga określenia ich funkcji i charakteru oraz miejsca w systemie bezpieczeństwa ONZ. Potrzebę tę dostrzegł Sekretarz Generalny NZ, który w raporcie z 1997 roku „Renewing the United Nations: A Programme For Reform” wskazał na dwa istotne problemy związane z operacjami pokojowymi: brak stabilności finansowej i brak zdolności szybkiego reagowania. By operacje pokojowe mogły być skuteczne, oba wspomniane obszary wymagają zmian. Zmiany te może jednak przynieść raczej ściślejsza współpraca państw NZ niż określone reformy.

Ponad to w raporcie Sekretarz podkreśla, iż eksplozja konfliktów zimnowojennych wymaga zmiany kształtu operacji. Jednak wszelkie reformy w zakresie operacji pokojowych zależą od woli państw członkowskich NZ. Toteż w raporcie Sekretarz przedstawia postulaty i sugestie, które miałyby wyznaczać kierunki rozwoju operacji. Przede wszystkim raport traktuje „Peacekeeping” jako podstawowe narzędzie dla utrzymania pokoju i bezpieczeństwa. Następnie wskazuje, że obecnie NZ nie mają możliwości prowadzenia tzw. peace enforcement operations, czyli operacji wojskowych z użyciem siły i muszą w tym względzie polegać na państwach członkowskich NZ działających na podstawie mandatu udzielonego przez Radę Bezpieczeństwa.

Kolejną kwestią związaną ze skutecznością operacji pokojowych są działania mające na celu stworzenie sztabu szybkiego reagowania, który oceniałby sytuację i przygotowywał wytyczne nim oddziały pokojowe zostaną rozmieszczone i podejmą działania. Sekretarz Generalny zachęca również do ustanowienia i utrzymywania jednostek szybkiego reagowania. Ponad to, Sekretarz nakłania państwa członkowskie dysponujące wywiadem do ustanowienia regularnej praktyki dzielenia się z nim informacjami w celu wspierania jego działań zapobiegających konfliktom. Podkreśla także potrzebę skupienia przywódców wokół Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego w przypadku wspólnej operacji, co miałoby zapewnić spójność podejmowanych działań.

W 2000 roku został przedłożony państwo członkowskim raport na temat operacji pokojowych tzw. „Brahimi Report”, który powstał podczas Panelu NZ ds. Operacji pokojowych prowadzonego przez Lakhdara Brahimiego. Raport ten wskazuje, biorąc za przykład akcje w Rwandzie w 1994 roku i Srebrenicy w 1995 roku, brak konsensusu pomiędzy państwami członkowskimi do podjęcia właściwej akcji. Postuluje on zwiększenie liczby personelu w Kwaterze Głównej oraz silniejsze polityczne, finansowe i materialne wsparcie ze strony państw członkowskich, a szczególnie ze strony państw zasiadających w Radzie Bezpieczeństwa.

Państwa członkowskie zareagowały pozytywnie na „Brahimi Report” i Zgromadzenie Ogólne NZ zaaprobowało 50% wzrost liczy personelu w Departamencie Operacji Pokojowych orazprzyznało około 150 milionów dolarów na wyposażenie Bazy Logistycznej NZ na Brindisi i we Włoszech.

,

Dodaj komentarz

Operacje pokojowe ONZ

Czym są operacje pokojowe?

Celem NZ jest zapewnienie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa. W związku z tym NZ zostały upoważnione do stosowania zbiorowych środków dla zapobiegania zagrożeniom pokoju i ich usuwania, tłumienia wszelkich aktów agresji i innych naruszeń pokoju. Organem wyposażonym w kompetencje do podejmowania akcji w razie zagrożenia pokoju, naruszania pokoju i aktów agresji oraz innych naruszeń pokoju jest Rada Bezpieczeństwa. Zgodnie z Kartą ma ona obowiązek zapobiegania aktom naruszania pokoju oraz zastosowania środków przymusu w razie dopuszczenia się przez państwo aktu agresji. Środki stosowane przez Radę mogą mieć charakter zapobiegawczy (np. zarządzenia tymczasowe), przymusu pośredniego lub bezpośredniego. Decyzje o zastosowaniu danego środka podejmują państwa zasiadające w Radzie.

W okresie zimnej wojny system bezpieczeństwa wypracowany przez Kartę był sparaliżowany. Złożyły się na to nie tylko rywalizacja pomiędzy mocarstwami, ale również brak specjalnych układów z państwami członkowskimi NZ w sprawie kontyngentów wojskowych i rodzajów broni, które pozwalałyby podjąć skuteczną akcję militarną. W tej sytuacji NZ wykorzystywały inne środki przewidziane w Karcie, nie wymagające użycia siły zbrojnej czy wskazania agresora. Między innymi art. 40 Karty przewidywał możliwość stosowania przez Radę środków tymczasowych pozwalających na przeprowadzanie operacji pokojowych nie mających charakteru sankcji. Operacje takie mogły obejmować wezwanie do zaprzestania działań wojennych, wycofania sił zbrojnych stron walczących, akcje wojskowe zapobiegające bezpośrednim starciom i incydentom zbrojnym. Szeroki wachlarz możliwości zastosowania operacji spowodował, iż stały się one najczęściej wykorzystywanym przez NZ instrumentem ochrony pokoju i bezpieczeństwa. Operacje te powszechnie nazywane są operacjami pokojowymi, mimo iż termin ten nie został użyty w Karcie. Stopniowo ich formuła rozwijała się przez cały okres zimnej. Zasady ich przeprowadzania ukształtowały się poprzez praktykę. Przeprowadzane są na życzenie lub za zgodą stron. Cechuje je bezstronność wobec stron konfliktu i ograniczone prawo do użycia siły w celu samoobrony.

W latach 90-tych, wraz z upadkiem żelaznej kurtyny, wzrosła liczba konfliktów lokalnych o charakterze wewnątrzpaństwowym. Jednocześnie zakończenie rywalizacji pomiędzy mocarstwami pozwoliło NZ na aktywniejsze włączenie się w działania mające na celu ochronę międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa. NZ coraz częściej podejmowały operacje pokojowe. Zapotrzebowanie na nie doprowadziło do poszerzenia ich celów i zadań. W latach 90-tych w ramach operacji pokojowych, oprócz działań mających na celu przywrócenie pokoju i bezpieczeństwa, udzielano pomocy humanitarnej i kontrolowano przestrzeganie praw człowieka, sprawowano kontrolę nad przebiegiem wyborów, ewakuowano ludność z regionów zagrożonych skutkami konfliktów zbrojnych, prowadzono szkolenie miejscowych oddziałów wojska i policji, udzielano pomocy w przywracaniu administracji cywilnej. W drugiej połowie lat 90-tych pojawił się typ operacji pokojowych, w których oddziały wojskowe uzyskały prawo stosowania siły. W wypadku ataku ze strony uczestników konfliktu mogły przystąpić do działań odwetowych.

 

, ,

Dodaj komentarz

Reorganizacja – Reforma Sekretariatu

Sekretariat Generalny, ze względu na pełnione zadania, jest jednym z najbardziej rozbudowanych organów NZ. Jego reforma polega na usprawnieniu jego działania, co obejmuje zmiany w zarządzaniu oraz ograniczenie kosztów prac administracyjnych.

W celu realizacji reformy Sekretarz Generalny powołał zespół ds. zarządzania zasobami ludzkimi. Zespół składa się głównie ze specjalistów nie związanych z Organizacją. W Sekretariacie zatrudnionych jest ponad osiem i pół tysiąca osób, a zespół zająć się ma jego przeszkoleniem.

Ponad to Sekretarz Generalny utworzył urząd Przedstawiciela Sekretarza Generalnego. Jego zadaniem jest kierowanie bieżącymi pracami Sekretariatu, w tym podejmowanie decyzji w sprawach ekonomicznych i socjalnych. Kolejną zmianą organizacyjną w Sekretariacie było ustanowienie przez Sekretarza cotygodniowych konferencji z pracownikami, które pozwolą na wymianę poglądów, ocenę pracy i zapewnią lepszą koordynację działań.

Skutkiem tych zmian była redukcja liczby niepotrzebnych spotkań, sporządzanych raportów, a przez to obniżenie kosztów administracyjnych.

,

Dodaj komentarz

Reorganizacja – Rada Społeczno-Gospodarcza

Radzie Społeczno-Gospodarczej przypada szczególna rola w procesie tworzenia globalnego porozumienia w sprawach gospodarczych i społecznych. Ta funkcja wymaga wzmocnienia organizacyjnego Rady i pogłębienia jej współpracy z innymi międzynarodowymi instytucjami.

Obiecującym początkiem zmian jest coroczny dialog z takimi instytucjami jak MFW, Bank Światowy i WTO. Ponad to Rada by ograniczyć rozbudowaną strukturę i związany z tym chaos kompetencyjny uporządkowała poszczególne segmenty swojej działalności.

, , ,

Dodaj komentarz

%d blogerów lubi to: